Przeleciała majowa burza, 

Jeszcze wzdycha z cicha z daleka, 

Z wielkiej burzy - mała kałuża, 

Tak jak łzy po śmierci człowieka. 



I już deszcz na szybach nie brzęczy, 

I już nie drga na liściach trwoga, 

Tylko tryska półkolem tęczy 

Neonowa reklama Boga.


Jest nas troje: ja i oczy moje, 

       Spoglądamy ku sobie samotrzeć; 

Tak się chłodu twego serca boję, 

       Nie wiem, jak do ciebie dotrzeć. 



Zawładnęły życiem moim zmory 

       I trucizny mieszkają w mym chlebie; 

Jestem chory, jestem bardzo chory 

       Na istnienie bez ciebie. 



Dzień się za dnia między nami mroczy, 

       Noc nie dnieje nigdy między nami, 

Siedzę obok, patrzę w twoje oczy, 

       A ty jesteś za górami, za lasami!