Przeleciała majowa burza, 

Jeszcze wzdycha z cicha z daleka, 

Z wielkiej burzy - mała kałuża, 

Tak jak łzy po śmierci człowieka. 



I już deszcz na szybach nie brzęczy, 

I już nie drga na liściach trwoga, 

Tylko tryska półkolem tęczy 

Neonowa reklama Boga.


Wybija zegar siódmy rok 

I siedzi czarny kot na stole, 

Przez czarne szyby płynie mrok, 

I siedzi czarny kot na stole. 



Spowiłem cię w jedwabny sznur, 

Zamknąłem cię w kredowym kole, 

I moich snów, i moich chmur 

Już nieść przed tobą nie pozwolę. 



Namalowałem czarny łuk 

Na zamyślonym twoim czole, 

I już nie będzie innych smug 

Na zamyślonym twoim czole.