Jak kochać, to namiętnie, 

Jak ściskać to za dwóch. 

Dziewczyna serce chętnie 

Da temu, kto jest zuch. 

Gdy dojrzę twoją postać 

Za tobą idę w ślad 

I radbym tu pozostać, 

Bo w tobie cały świat. 



Jak kochać, to namiętnie, 

Bez wahań i bez skarg. 

I spalić się doszczętnie 

W płomieniu serc i warg. 

Gdy w oczach żądza płonie 

Niech twój się ozwie głos. 

W kochane, białe dłonie 

Złożyłem swój los. 



Powiedz "tak", daj mi znak swej miłości, 

Po co zrywasz łączącą nas nić? 

Tobie przecież wyznałem najprościej, 

Że bez ciebie nie mogę już żyć. 

Powiedz "tak", daj mi znak, ukochana, 

I do twarzy mej przytul swą twarz. 

Może wtedy nastąpi przemiana 

I swe serce na zawsze mi dasz. 



Jak kochać, to namiętnie, 

Jak ściskać to za dwóch. 

Dziewczyna serce chętnie 

Da temu, kto jest zuch. 

Gdy dojrzę twoją postać 

Za tobą idę w ślad 

I radbym tu pozostać, 

Bo w tobie cały świat.


Jakaż jest miara życia mojego? 

       Nicość wierutna. 

Od niej popłynie ku twoim brzegom 

       Pieśń moja smutna. 



I nic ci po mnie nie pozostanie 

       Oprócz tej pieśni, 

Oprócz drżącego cieniem na ścianie 

       Snu, co się nie śni. 



Oprócz oblanej wieczornym mrokiem 

       Trumny drewnianej, 

Oprócz mej duszy w niebie wysokim 

       Ukrzyżowanej.