O, jakie rzewne widowisko: 

Czerwone liście za oknami 

I cienie brzóz, płynące nisko 

Za odbitymi obłokami. 



Pies nie ujada. Zły i chory 

Omija cienie października, 

Na tykach ciepłe pomidory 

Są jak korale u indyka, 



Na babim lecie, zawieszonym 

Między drzewami jak antena, 

Żałośnie drga wyblakłym tonem 

Niepowtarzalna kantylena, 



Rzednąca trawa, blade dzwońce, 

Rozklekotane późne świerszcze, 

I pomarszczone siwe słońce, 

I ja - piszący rzewne wiersze.


Przez okno kwadratowe 

       Widzę wąsate drzewa, 

Odkąd wdały się ze mną w rozmowę - 

       Śpiewam... 



Przez kwadratowe okno 

       Widzę, że jesteś młoda, 

A ja noc miałem taką samotną - 

       Szkoda!