Zapisz swoję ulubione piosenki

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Jak zgaszone świece, dwie woskowe zmory,

Spoglądamy w senne jesienne wieczory;



Dwa skostniałe serca, dwie spłoszone twarze,

Zanim drgną powieki - księżyc się ukaże.



Trzeba wiernie kochać i bezmiernie wierzyć,

Na to, by w miłości wszystkie klęski przeżyć.



Lalko, moja lalko, powleczona woskiem,

Kocham rozpaczliwie ręce twoje boskie,



Wierzę w twoje serce zawczasu wystygłe,

W pierś woskową wbijam nieomylną igłę,



I choć trwamy nadal niezmienni i chłodni,

Trwoży mnie wymyślność urojonej zbrodni.



Lalko, moja lalko, po to cię przekłułem,

Byś mnie zachowała w sercu swym nieczułym.



Milczą korytarze, nisze i krużganki,

Milczą blade wargi zabitej kochanki;



Urok czarnoksięski zaskoczył ją we śnie.

Sen nie dokończony urwał się boleśnie.



Lalko, moja lalko, wydarta niebytom,

Ciebie przecież kocham - nie tamtą, zabitą,



Tamta już umarła, tamta leży w trumnie

I swój cień woskowy zostawiła u mnie.


Wybija zegar siódmy rok 

I siedzi czarny kot na stole, 

Przez czarne szyby płynie mrok, 

I siedzi czarny kot na stole. 



Spowiłem cię w jedwabny sznur, 

Zamknąłem cię w kredowym kole, 

I moich snów, i moich chmur 

Już nieść przed tobą nie pozwolę. 



Namalowałem czarny łuk 

Na zamyślonym twoim czole, 

I już nie będzie innych smug 

Na zamyślonym twoim czole.


O, jakie rzewne widowisko: 

Czerwone liście za oknami 

I cienie brzóz, płynące nisko 

Za odbitymi obłokami. 



Pies nie ujada. Zły i chory 

Omija cienie października, 

Na tykach ciepłe pomidory 

Są jak korale u indyka, 



Na babim lecie, zawieszonym 

Między drzewami jak antena, 

Żałośnie drga wyblakłym tonem 

Niepowtarzalna kantylena, 



Rzednąca trawa, blade dzwońce, 

Rozklekotane późne świerszcze, 

I pomarszczone siwe słońce, 

I ja - piszący rzewne wiersze.